Palestyńskie Centrum Pokoju wyburzone po raz szósty!

W czwartek 1 listopada władze Izraela po raz szósty wyburzyły dom Beit Arabiya, położony na wzgórzu Anata koło Jerozolimy, na Zachodnim Brzegu. Dom ten, po piątym z koleji wyburzeniu przez Izrael został odbudowany wspólnymi siłami przez Izraelczyków, Palestyńczyków oraz działaczy praw człowieka z całego świata, w tym z Polski.

Miał stanowić symbol współpracy i końca masowych wyburzeń palestyńskich domów.

Mieszkańcy domu – Arabiya i Salim wraz z siedmiorgiem dzieci uczynili z Beit Arabiya Centrum Pokoju, poświęcone pamięci Rachel Corrie i Nuhy Sweidan, dwóch kobiet (Amerykanki i Palestynki), które zginęły stawiając czynny opór polityce wyburzeń domów w Strefie Gazy. Na przestrzeni ostatnich kilku lat Centrum Pokoju odwiedziły setki osób, a Beit Arabiya stanowiła bazę dla corocznych Letnich Obozów Odbudowy ICAHD, podczas których odbudowano 186 wyburzonych palestyńskich domów.

Pomimo protestów organizacji międzynarodowych, w rekordowym 2011 roku, władze Izraela wyburzyły 622 palestyńskie budowle, z czego 36% (222 budowle) stanowiły domy rodzinne. Ponad 1094 osób pozbawiono dachu nad głową. 


W 2011 roku Komitet ONZ ds. Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (CESCR) wezwał Izrael do niezwłocznego powstrzymania wyburzeń domów, przymusowej eksmisji oraz odmowy przyznawania Palestyńczykom pozwoleń stałego pobytu na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych oraz w Jerozolimie Wschodniej. Apel ten został powtórzony przez Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej (CERD), który wezwał Izrael do zrewidowania swojej polityki w celu zagwarantowania Palestyńczykom prawa dostępu do ziemi, mieszkań, własności, zasobów naturalnych oraz zrezygnowania z wprowadzenia w życie programu „Równowagi demograficznej” w Jerozolimie oraz planu zagospodarowania przestrzennego na pozostałym obszarze Zachodniego Brzegu.

 

Rok 2012 przyniósł jednak kolejne wyburzenia. Zniszczono 407 palestyńskich budowli, w tym 140 domów rodzinnych. W konsekwencji tych działań wysiedlono ponad 700 osób, bez zapewnienia możliwości alternatywnego schronienia oraz odszkodowania. 

Wszystkie te działania stanowią poważne pogwałcenie prawa międzynarodowego, w tym Konwencji Genewskiej o ochronie osób cywilnych w czasie wojny, której Izrael jest sygnatariuszem jak również Art.8 Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego.

Ponadto, stosowana przez Izrael dyskryminacyjna polityka planowania i zagospodarowania przestrzennego uniemożliwia Palestyńczykom uzyskanie pozwolenia na budowę domów. W ciągu ostatnich 10 lat Izrael odrzucił 94% palestyńskich wniosków o pozwolenie na budowę. Bezpośrednią przyczyną wysiedleń Palestyńczyków jest ekspansywna izraelska polityka oraz de facto łamiąca prawo międzynarodowe aneksja ok. 60% terytoriów okupowanych (tzw. obszaru C) i okupowanej Jerozolimy Wschodniej.

Prowadzona przez Izrael za pośrednictwem wyburzeń i wysiedleń czystka etniczna stanowi poważne naruszenie prawa międzynarodowego, a także generuje liczne społeczne oraz ekonomiczne zniszczenia wśród palestyńskich społeczności. Szczególnie narażone są kobiety i dzieci, których edukacja zostaje przerwana i które cierpią na zespół stresu pourazowego, depresję i lęk.

Izraelski Komitet Przeciwko Wyburzeniom Domów (ICAHD – The Israeli Committe Against House Demolitions) odpowiedzialnością za wyburzenie Bei Arabiya, w którym mieściło się Palestyńskie Centrum Pokoju, obarcza izraelskich decydentów, jako osobiście odpowiedzialnych za politykę i praktyki, które mogą stanowić zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości.